Recente aanwinsten 2010

5 kunstfoto's van Wouter Rawoens

Wouter Rawoens is geboren in 1963 in Gent en werkt momenteel als freelance fotograaf. Ter gelegenheid van de 20ste verjaardag van de val van de Muur, volgde hij een deel van het tracé van het IJzeren Gordijn op zoek naar sporen van wat er is geweest. Rawoens bezocht het grensgebied van Duitsland, Tsjechië, Oostenrijk, Slowakije, Hongarije, Slovenië en Italië, maar ook Berlijn en andere historische plekken die het decor waren voor het voorspel van het IJzeren Gordijn zoals het Oostelijk Front tussen Italië en Oostenrijk-Hongarije in de Eerste Wereldoorlog, het betwiste Sudetenland en de locaties van de partizanen van de Tweede Wereldoorlog. Een deel van de fotoreeks die deze tocht voortbracht, werd tentoongesteld in het Caermersklooster van 17 april tot en met 14 juni 2009 onder de titel "Roest op het IJzeren Gordijn". 

Rawoens was niet enkel geïnteresseerd in de artistieke impressie, maar ook het historische belang en de omgang met het erfgoed waren belangrijke interessepunten. In het ene land wil men niet vergeten wat er is gebeurd, in het andere wil men de sporen liefst zo vlug mogelijk uitwissen. De foto's tonen ontroerende kunst aan de grens, maar ook kneuterige privémonumenten en ze zetten evenzeer de schaamteloze toeristische uitbuiting te kijk.

Uit deze reeks kocht de deputatie vijf kunstfoto's aan:

• "Parking nur Für Gäste" werd genomen in Boizenburg (Duitsland) aan het Checkpoint Harry: ooit een grenspost, nu het uithangbord voor een snackbar.
• "FKK Strand Ende": de limiet van het naakstrand van Priwall (Lübeck-Duitsland) was veertig jaar lang het begin van het IJzeren Gordijn door Duitsland.
• "Bunker": deze DDR-grensbunker had het vizier op het Westen gericht (Teistungen, Duitsland, nu een deel van het Grenzlandmuseum Eichsfeld).
• "Presente": werken in uitvoering op het meest overweldigende Italiaanse soldatenkerkhof van de Eerste Wereldoorlog (Redipuglia, Italië). De aanvoerder, Duco d'Aosta, rust voor zijn manschappen die presente, aanwezig, lijken te roepen.
• "Roest op het IJzeren Gordijn" : het aanknopingspunt met het onderwerp is duidelijk en overstijgt de gratuite esthetiek van de vergankelijkheid.

Bij de tentoonstelling "Roest op het IJzeren Gordijn" hoort een gelijknamige catalogus, uitgegeven door het Provinciaal Cultuurcentrum Caermersklooster, Gent, 2009.

Schilderij van Koen Soberon

Koen Soberon (°1971) woont en werkt als beeldend kunstenaar in De Pinte. Zijn stijl is hedendaags en non figuratief. Door te experimenteren ontdekte hij de helende werking van schilderen op het algemeen welzijn van de mens. Eerst werkte hij vooral met houtskool en symboliseerde daarmee zijn ziekteproces. Naarmate hij afstand kon nemen van die donkere periode kwam er meer kleur en licht in zijn werk. Figuren en vormen kwamen naar voor en vormden een kleurrijk palet dat de fantasie van de kijker prikkelde. Tijdens zijn werk laat hij zich gewillig leiden door de energie die op dat moment aanwezig is en die energie tracht hij op doek weer te geven. Hij werkt zowel met olieverf als acryl.

Beeld "Klokkenbrons" van Adi Verbeke

Adhemar Verbeke werd geboren in Sint-Niklaas (°1950). Gedurende 10 volgde hij les aan de Academie van Eeklo en kreeg hij een opleiding van de Gentse beeldhouwer Emiel De Block. Adi exposeerde in Assenede, Libramont, Gent (Lineart), Mechelen en Beveren. Sedert zijn pensioen is hij bestendig bezig met het vervaardigen van mooie "figuren". Hij heeft een passie voor het zwarte marmer afkomstig uit Mazy (België, Namen). Gemiddeld werkt hij twee maand aan een beeld en vijf tot zes maanden aan een groot kunstwerk. Zijn kunstenaarsnaam is 'Adi'.

Van deze kunstenaar werd het beeld "Klokkenbrons" aangekocht.

"Abberaties" schilderij van Herman Theunynck

Aberratie is afgeleid van het Latijnse ab (af-, weg-) en errare (dwalen). Volgens Van Dale betekent het: ziekelijke afwijking van de menselijke geest. Herman Theunynck (°1962 Roeselare) laat het aan de kijker over om zijn schilderijen en tekeningen 'ziekelijke afwijkingen' te noemen. Voor hem zijn de werken levensnoodzakelijk 'elixir' en een bevrijding van zijn geest.

De natuur is altijd het vertrekpunt voor de werken van Herman Theunynck. Bij het observeren ervan, reduceert hij zijn tekeningen tot een lijnenspel, dat tijdens het tekenen zelf door verschillende beelden wordt beïnvloed. Zo ook bij zijn schilderijen. Het zijn details uit zijn omgeving: hij vergroot ze uit, dramatiseert ze, laat kleuren vechten of spelen. Zijn oorspronkelijk idee is slechts een aanzet tot het bereiken van een hoger doel: de eerste indruk verrijken met kleur en emoties.

Van 22 april tot 13 juni 2010 vond in het Caermersklooster de tentoonstelling "Aberraties" plaats. Tegelijk werd een gelijknamige publicatie uitgegeven. Herman Theunynck kreeg zijn opleiding bij Godfried Vervisch en Pol Reniere in Poperinge en bij Rik Vermeersch in Kortrijk en Nico De Guchtenaere in Eeklo. Hij kreeg ook privélessen van Walter Theunynck.

"Marine" en "CDF nr. 4" van Stijn Cole

Stijn Gole (°1978 Gent) maakt gebruik van diverse media zoals video, installatie, schilderijen, sculpturen en mixed media om een inhoudelijk verhaal te vertellen dat getuigt van een doorgedreven samenhang. In functie van zijn verhaal kiest hij het volgens hem meest geschikte medium. Licht is essentieel in zijn werk: hoe elke uiterlijke vorm en kleur afhankelijk is van de intensiteit van het licht dat erop valt of erop weerkaatst. Daar gaan zijn werken over. Hoe een beeld zich voordoet onder bepaalde omstandigheden en hoe dat afhankelijk is van het licht van buiten. Door het overboord gooien van overtollige elementen komt hij tot een vormen- en beeldtaal die strak en minimaal is. Het resultaat is meer dan een formele schoonheid: het dwingt ons om licht, kleur, landschap of tijdsbeleving opnieuw te bekijken en te ervaren. Stijn Cole werd genomineerd voor de Provinciale Prijs Beeldende Kunst in 2009.

"Kast 9" van Hannes Van Severen

Hannes Van Severen (°1979 Gent) was de laureaat van de Provinciale Prijs Beeldende Kunst 2009. Hij vervormt herkenbare beelden en objecten naar zijn eigen fantasie. Met die deconstructie probeert hij de veranderingen die hij aan het bestaande object aanbrengt zo harmonieus mogelijk te laten samengaan met dat bestaande object zelf, waardoor het veranderde object een nieuwe plastische betekenis krijgt. Het aangekochte werk "Kast 9" is typisch voor zijn oeuvre. Wat ooit een stuk meubilair was dat functioneerde in een interieur, deconstrueert hij tot sculpturen met een nieuwe betekenis. De massiviteit van een saai houten kastmeubel wordt tegengegaan door telkens een zeer scherpe snede te maken in het originele volume. Noties zoals design en functionaliteit buigt Hannes Van Severen hierdoor om tot een plastisch boeiende en autonome vorm. Eenmaal in de ruimte geplaatst worden het constructieve elementen die een vreemde dialoog genereren met de ruimte en met de toeschouwer.

"Leap of Faith" van Sofie Muller

Het kunstwerk dat geselecteerd werd voor het "Een thuis voor een beeld" evenement van 2010 werd opgenomen in de provinciale kunstcollectie, maar kreeg zijn plekje in Laarne.

Het kunstwerk is een ode aan het hinkelspel. Zowel naar vorm als naar inhoud speelt het in op de noden van de publieke ruimte. Voor rijpere generaties roept het jeugdherinneringen op, voor jongeren is het een appel tot het spel. Het 'spelen' in de open ruimte lijkt wel verdwenen, maar ongetwijfeld verdient het hinkelspel terug een plek in die publieke ruimte.

Sofie Muller ziet in het kind, de mens, dat hinkelend probeert zijn einddoel, het laatste hok, te bereiken een metafoor voor onze hedendaagse maatschappij, een schematisering van het leven. Stap voor stap proberen we hogerop te komen op de maatschappelijke ladder, werkend en wroetend naar een bepaald doel. Eens daar geraakt is de weg terug natuurlijk even moeilijk. De sculptuur bestaat uit een sokkel in de vorm van een driedimensionaal hinkelspel met daarop twee hinkelende meisjesbenen, die zowel uit het verleden als het heden kunnen zijn…

Van 4 februari tot 28 maart 2010 vond in het Caermersklooster een tentoonstelling plaats met het ontwerp (maquette) van het beeld en een reeks tekeningen van Sofie Muller.